I Austriacko-Polskie
Zawody Matematyczne

przybyła do Warszawy samolotem z Wiednia w dniu 3 lipca 1978 r. Tegoż jeszcze dnia podsekretarz stanu w Ministerstwie Oświaty i Wychowania dr Romuald Jezierski przyjął przewodniczących obu delegacji: austriackiej prof. Gerda Barona i polskiej prof. Andrzeja Schinzla, opiekuna młodzieży austriackiej mgr Romanę Schüssler i polskiej mgr Wernera Mnicha z WSP w Opolu oraz przedstawicieli Komitetu Głównego OM (mgr Jerzego Kobylińskiego i Jerzego Norwę — kierownika Olimpiady). W rozmowie przeprowadzonej w miłej atmosferze strona polska zapoznała gości z planem pobytu w Polsce oraz wymieniono szereg uwag na temat wychowania młodzieży i form przygotowania ich do studiów oraz organizacji olimpiad.

Następnego dnia pobytu delegacja austriacka zwiedziła Warszawę, a wieczorem, wspólnie z prof. Andrzejem Schinzlem, mgr Wernerem Mnichem i mgr Jerzym Kobylińskim, który jako przedstawiciel MOiW zajmował się stroną organizacyjną pobytu w Polsce gości austriackich, odleciała samolotem do Koszalina, gdzie już oczekiwali na nich uczniowie polscy. Po jednodniowym odpoczynku (zwiedzono wtedy Mielno) odbyły się zawody indywidualne (6 i 7 lipca), a następnie zespołowe (8 lipca). W godzinach popołudniowych w czasie trwania zawodów obie delegacje zwiedziły Koszalin, Darłowo, latarnię morską w Gąskach oraz kilkakrotnie byli na plaży — chociaż niestety pogoda do plażowania nie była zachęcająca. Uczestnicy zawodów przy okazji zwiedzania Kołobrzegu byli na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej — tradycyjnej imprezie w Kołobrzegu. W poniedziałek, 10 lipca obie delegacje autokarem wyjechały do Gdańska, po drodze zwiedzając wydmy łebskie. W Gdyni (wizytator mgr Wiesława Nowacka była opiekunem z ramienia KOiW w Gdańsku) zwiedzono molo gdyńskie oraz pokazano młodzieży widok ogólny Gdyni z Portem Północnym, a następnego dnia zwiedzono Nowy Port, pokazano Westerplatte, zapoznano pokrótce młodzież z historią rozbudowy Gdyni i walk na Westerplatte. Zwiedzono następnie Stare Miasto w Gdańsku, a po obiedzie delegacje wyjechały autokarem do Malborka.

Wieczorem, w dniu 11 lipca obie delegacje z Malborka, pociągiem pospiesznym wyjechały do Warszawy, gdzie następnego dnia o godz. 13 z udziałem gen. dyw. Z. Huszczy — podsekretarza stanu w Ministerstwie Oświaty i Wychowania oraz prof. Stanisława Turskiego — Honorowego Przewodniczącego I Austriacko-Polskich Zawodów Matematycznych, odbyło się oficjalne zakończenie Zawodów, na którym rozdano dyplomy, nagrody i upominki (kasety z nagraniami „Mazowsza” oraz cepeliowskie wyroby ludowe). W godzinach popołudniowych obie delegacje złożyły wizytę w lokalu Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Austriackiej, którego prezesem jest prof. Stanisław Turski, a wieczorem wszyscy byli w Teatrze Wielkim na operze G. Pucciniego „Madame Butterfly”. W antrakcie zwiedzono wystawę kostiumów teatralnych, znajdującą się w hallu Teatru. Ostatni dzień pobytu delegacji austriackiej w Polsce, pozostawiono uczestnikom zawodów do własnej dyspozycji. Aż do odlotu Austriaków, uczniowie polscy towarzyszyli im stwarzając do ostatniej chwili ciepłą, przyjazną atmosferę.

Komitet Główny Olimpiady Matematycznej przygotował dla uczestników I Austriacko-Polskich Zawodów Matematycznych odznakę — symbol zawodów przedstawioną na rysunku. Wykonana ona została podobną techniką jak popularne tarcze szkolne.

Rysunek i napisy wykonane z polichlorku winylu były białe, natomiast filcowe tło było zielone dla drużyny austriackiej, czerwone dla drużyny polskiej i granatowe dla Jury, organizatorów i tłumacza, którym była mgr Barbara Zahuta, nauczycielka jednego z liceów warszawskich. Odznaka ta bardzo się spodobała uczestnikom Zawodów, a prof. Gerd Baron po zawodach przysłał do Redakcji „Matematyki” artykuł na jej temat.

Sprawozdanie przewodniczącego
komitetu organizacyjnego

Pierwsze Austriacko-Polskie Zawody Matematyczne odbyły się w Koszalinie w dniach 6, 7 i 8 lipca 1978 r. Delegacji austriackiej przewodniczył prof. Gerd Baron, asystowała mu Romana Schüssler, delegacji polskiej przewodniczył niżej podpisany, asystował mu mgr Werner Mnich.

W dniach 6 i 7 lipca odbyły się zawody indywidualne. Każdego z tych dni zawodnicy otrzymali trzy zadania do rozwiązania w ciągu 4½ godziny. Maksymalna liczba punktów wszystkich zadań wynosiła 48.

Jury złożone z przewodniczących obu delegacji na posiedzeniu w dniu 8 lipca w Koszalinie, w którym wzięli również udział mgr Romana Schüssler i mgr Werner Mnich postanowiło przyznać nagrody następującym zawodnikom:

W dniu 8 lipca odbyły się zawody zespołowe. Obie drużyny otrzymały trzy zadania do rozwiązania w ciągu 4½ godziny. Nad tym rozwiązaniem zawodnicy każdej z drużyn mogli swobodnie wspólnie pracować.

Jak stwierdziło Jury na posiedzeniu w dniu 8 lipca, obie drużyny rozwiązały wszystkie trzy zadania celująco i kompletnie. W tej sytuacji w dniu 12 lipca Jury odbyło jeszcze jedno posiedzenie z udziałem swego honorowego przewodniczącego prof. Stanisława Turskiego. Na tym posiedzeniu Jury postanowiło przyznać nagrodę ufundowaną przez Ministra Oświaty i Wychowania PRL drużynie austriackiej, biorąc pod uwagę, że rozwiązała ona zadania równie dobrze jak polska, przy tym na obcym terenie i w krótszym o pół godziny czasie.

Wręczenie dyplomów indywidualnych i nagrody dokonał gen. Z. Huszcza — podsekretarz stanu w Ministerstwie Oświaty i Wychowania na uroczystości zakończenia zawodów w dniu 12 lipca. Okres od zakończenia zawodów do uroczystości zakończenia poświęcony został na zwiedzanie Kołobrzegu, Gdyni, Gdańska i Malborka.